Sunday, December 16, 2007
Friday, December 14, 2007
ပင္လယ္ေရခူ
ပင္လယ္ေရခူၿမိတ္ေဒသမွ ထြက္ရွိေသာ ပင္လယ္ ေရခူသည္ ျမန္မာ့ ေစ်းကြက္တြင္ သာမက ႏုိင္ငံျခား ေစ်းကြက္ တြင္လည္း မ်က္ႏွာပန္း လွလ်က္ ရွိေသာ ေရထြက္ပစၥည္း တစ္မ်ိဳး ျဖစ္သည္။ ေရခူဖမ္းရာတြင္ ခ်ိတ္ တစ္ေခ်ာင္း၊ ေလွတစ္စင္း ရွိရံုျဖင့္ ဖမ္းဆီး ႏုိင္သည္ ျဖစ္ရာ အရင္းအႏွီး နည္းၿပီး အက်ိဳးအျမတ္ မ်ားေသာ ေၾကာင့္ ေရခူ ဖမ္းဆီးမႈကုိ ေရလုပ္သားမ်ား အလြန္ သေဘာက် ၾကသည္။
ေရခူအမ်ိဳးအစားမ်ား
ၿမိတ္ကၽြန္းစု တစ္၀ုိက္တြင္ ေတြ႔ြရွိရေသာ ေရခူ အမ်ိဳးအစားမွာ မ်ားျပားလွသည္။ ေရေႏြးေဖ်ာရံုႏွင့္ တုိ႔စရာအျဖစ္ စားသံုးရေသာ စိမ္းစားခူေခၚ ခူဖန္ခြက္၊ တရုတ္ကာေကြးမုန္႔ႏွင့္ အလြန္တူေသာ ခူကာေကြး၊ အညိဳေရာင္ေခါင္းတြင္ ေရာင္စံု အစက္အေျပာက္မ်ား ပါရွိေသာ ခူညိဳ၊ ၄င္းကဲ့သုိ႔ အနီေရာင္ေခါင္းႏွင့္ ခူနီ၊ မုန္႔ဖေလာင္း (မုန္႔လက္ေဆာင္း) ေကာင္ေလးမ်ားႏွင့္ အလြန္တူေသာ ခူဖေလာင္း၊ ခူေမွ်ာ့၊ ေခါင္းပုိင္း ေပ်ာ့တဲြတဲြႏွင့္ အၿမီးရွည္လ်ား ေစးပ်စ္ၿပီး ပုိက္တန္းမ်ားကုိ ၀င္တုိးမိလွ်င္ ရွင္းထုတ္၍ မကုန္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ေစးကပ္လွ ေသာေၾကာင့္ ေရလုပ္သားမ်ား အလြန္ စိတ္ညစ္ၾက ရသည့္ ခူထမင္းျပဳတ္ စသည္ျဖင့္ အမ်ိဳးအမည္ မ်ားျပား လွသည္။
အႏၱရာယ္ ေပးႏုိင္ေသာ ခူမ်ား
အမ်ိဳးအမည္မ်ားျပားလွေသာ ေရခူမ်ားထဲတြင္ ေရလုပ္သားမ်ားအား အႏၱရာယ္ေပးႏုိင္ေသာ အဆိပ္အေတာက္ ျပင္းသည့္ ေရခူႏွစ္မ်ိဳးမွာ ခူေထာင္း ႏွင့္ ခူမီး ေခၚ ခူမီးေတာက္ တုိ႔ျဖစ္သည္။ ခူေထာင္း ၏ ေခါင္းပုိင္းသည္ ပန္ကန္းလံုးကဲ့သုိ႔ ပံုသ႑ာန္ရွိၿပီး ရွည္လ်ားသည့္ အျမီးတန္း ပါရွိသည္။ အၾကီးဆံုး အရြယ္အစားမွာ လက္သီးဆုပ္ခန္႔ရွိ၍ အၿမီးမွာ ႏွစ္ေတာင္မွ သံုးေတာင္ခန္႔ အထိ ရွိသည္။ ထုိခူေထာင္း၏ ေခါင္းပုိင္းႏွင့္ ထိ၍ မည္သုိ႔မွ် မျဖစ္ေသာ္လည္း အဆိပ္ရွိသည့္ အၿပီးပုိင္းႏွင့္ ထိလွ်င္မူ မခံမရပ္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ဆုိး၀ါးေသာ ယားယံမႈကုိ ခံစားရသည္။
အခ်ိန္မီ မကုသလွ်င္ သံုးနာရီမွ ေျခာက္နာရီေလာက္ အထိ ယားယံေနတတ္ၿပီး ႏွစ္ရက္အၾကာ ထုိေနရာမွ အနာမ်ား ေပါက္လာတတ္သည္။ ထုိအနာမ်ားအား ကုသရန္ ခက္ခဲ၍ ေပ်ာက္ကင္းသြား သည့္တုိင္ အမာရြတ္ေနရာမ်ားသည္ မူလ အေရျပားအတုိင္း ျပန္လည္ မေခ်ာေမြ႔ေတာ့ပါ။
ခူေထာင္း၏ အၿမီး၊ သုိ႔မဟုတ္ အၿမီးမွ် ထြက္ေသာ အရည္သည္ မ်က္လံုးထဲသုိ႔ ၀င္ပါက အလြန္ဆုိး၀ါးသည့္ ေ၀ဒနာကုိ ခံစားရမည္ ျဖစ္ၿပီး မိနစ္သံုးဆယ္အတြင္ ၾကံရည္ျဖင့္ မ်က္လံုးကုိ မေဆးေၾကာလွ်င္ မ်က္လံုးကန္မည္ ျဖစ္သည္။
ခူေထာင္းထက္ ပုိအႏၱရာယ္ႀကီးသည္မွာ ခူမီး ေခၚ ခူမီးေတာက္ ျဖစ္သည္။ ခူမီး၏ ဦးေခါင္းသည္ ရွစ္ေျမာက္ ဖန္ခြက္ပံုသ႑န္ ရွိတတ္သလုိ ေဘာလံုးကဲ့သုိ႔ လံုး၀န္ေသာ ပံုသ႑ာန္လည္း ရွိသည္။ အရြယ္အစားမွာ အထက္ ေဖာ္ျပပါ ခူေထာင္းခန္႔သာ ရွိေသာ္လည္း အၿမီးတန္းမွာ တစ္လံေက်ာ္သည္အထိ ရွည္လ်ား တတ္သည္။ ခူမီးသည္ ရွစ္ေျမာက္ခြက္ပံု ၾကည္လင္ေသာ ဦးေခါင္း၊ ငါးၿမီးခြပံုေျခႏွင့္ ထုိမွထြက္ေသာ ပန္းႏုေရာင္ အၿမီးတန္း ရွစ္ပင္ျဖင့္ လြန္စြာလွပေပသည္။ ထုိကဲ့သုိ႔ လွပသေလာက္ အႏၱရာယ္လည္း အလြန္မ်ား သည္။
ခူမီး၏ အၿပီးတန္းႏွင့္ ရစ္ပတ္ျခင္း ခံရပါက ယားယံျခင္း အျပင္ ဆုိး၀ါးေသာ ပူေလာင္မႈကုိပါ ခံစားရမည္ ျဖစ္သည္။ ထုိေနာက္ မီးေလာင္သကဲ့သုိ႔ အဖုအပိန္႔မ်ား ေပါက္၍ ထုိမွ တဆင့္ အနာျဖစ္ကာ ယင္းအနာမွ တဆင့္ ၾကြက္သားမ်ား ပ်က္စီးျခင္း၊ အေၾကာမ်ား ရံႈတြ၍ လက္ေခ်ာင္း ေျခေခ်ာင္းမ်ား ေကြးေကာက္ျခင္း စသည္ျဖင့္ ခံစားရမည္ ျဖစ္သည္။
သုိ႔ျဖစ္၍ ၿမိတ္ကၽြန္းစု အတြင္းရွိ ေေရလုပ္သားမ်ား၏ ပင္လယ္ခူဖမ္းျခင္း လုပ္ငန္းသည္ ေငြေၾကး အရင္းအႏွီး နည္းၿပီး အက်ိဳးအျမတ္မ်ားသည့္ လုပ္ငန္း ဆုိေသာ္လည္း အခ်ိန္မေရြး အႏၱရာယ္ႏွင့္ ႀကံဳေတြ႕ႏုိင္သည့္ လုပ္ငန္း တစ္ခု ျဖစ္ေၾကာင္း ေရးသား ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။
(ေမာင္မင္းေဆြ)
Thursday, December 13, 2007
တံငါအိမ္ေျခ(၂၀)မွသည္ ကမ္းရုိးတန္းတုိင္း ၿမိဳ႕ေတာ္ဆီသုိ႔ (၂)
( စာေရးသူ - ဘိတ္သား )
ျမန္မာမင္းတည္သည့္ ၿမိတ္ၿမိဳ႕
ဆိပ္ခံၿမိဳ႕ငယ္ မာရိတ္မွာ ၾကြယ္၀ တုိးတက္ေနခဲ့သည္။ အေလာင္းဘုရားဦးေအာင္ေဇယ်၏ ေရႊဘုိသည္ မာရိတ္ၿမိဳ႕မွ မုိင္ ၅၅၀ခန္႔ ကြာေ၀းသည္။ နယ္ခ်ဲ႕ကုိလုိနီမ်ားကလည္း အခ်က္အျခာက်ေသာ ၿမိတ္ၿမိဳ႕ကုိ မ်က္စိ က်ေနခဲ့သည္။ ကုန္စည္ ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ရာတြင္ အေရွ႕တုိင္း၊ အေနာက္တုိင္းသားမ်ား ၀င္ထြက္သြားလာ ေနခဲ့ၾကၿပီး စီးပြားေရးလုပ္ကုိင္ႏုိင္ရန္အတြက္ အကြက္အကြင္းေကာင္း ျဖစ္ခဲ့သည္။ ဆင္ျဖဴရွင္ နန္းစုိက္သည့္ အင္း၀ၿမိဳ႕မွ ၅၁၅ မုိင္ေ၀းသည့္ ၿမိတ္ၿမိဳ႕ကုိ ၁၇၇၀ ျပည္ႏွစ္ေရာက္မွ အၿပီးသတ္ တည္ေဆာက္ ၿပီးစီးခဲ့သည္။ ေခမရာစာ ၿမိဳ႕၀န္မင္းအျဖစ္ ထမ္းရြက္စဥ္ ကာလမ်ားအတြင္းမွ တရား၀င္ ၿမိတ္ၿမိဳ႕ဟု တြင္သည္။ ၁၈၂၄ ခုႏွစ္ ေရာက္သည့္အခါ ပထမ အဂၤလိပ္ - ျမန္မာ စစ္ပဲြ၌ ကုိလုိနီပုိင္နက္အတြင္းသုိ႔ သြတ္သြင္းခံရသည္။ ထုိေနာက္တြင္ ၿမိတ္ၿမိဳ႕မွာ ကမၻာရပ္ျခား စီးပြားရွာသမားမ်ားႏွင့္ ပင္လယ္ ခရီးသည္တုိ႔အတြက္ မားဂြီး(Mergui) အမည္ျဖင့္ ထင္ရွား လူသိမ်ားလာခဲ့သည္။ မားဂြီးအမည္ မရမီကပင္ ““ ဘိတ္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ၿမိတ္ၿမိဳ႕ ““ ႏွစ္မည္ ရွိႏွင့္ ၿပီးျဖစ္သည္။ မားဂြီး ဆုိသည့္ အသံုးအႏႈန္းကုိ အာရပ္၊ ေပၚတူဂီႏွင့္ ဒတ္ခ်္ ဘာသာစကားတုိ႔မွ ရွာေဖြ ေတြ႔ရွိ ႏုိင္ေၾကာင္း သုေတသီတုိ႔ မွန္းဆထားသည္။ ကမ္းရုိးတန္းေဒသမ်ားျဖစ္သည့္ ရခုိင္ႏွင့္ တနသၤာရီ ေဒသမ်ားသည္ ပင္လယ္ေရေၾကာင္းမွ အလြယ္တကူ ၀င္ထြက္ခဲ့၍ ကုိလုိနီနယ္ခ်ဲ႕တုိ႔၏ ဒဏ္ကုိ အေစာဆံုး ခံစားခံရသည္။ ႏွစ္ (၁၀၀)ေက်ာ္တုိင္ေအာင္ ကၽြန္သက္ရွည္ခဲ့ၿပီးမွ ျပည္ေထာင္စုၾကီးႏွင့္အတူ လြတ္လပ္ေရး ရခဲ့သည္။ ကၽြန္သက္ရွည္ေသာ္လည္း ၿမိတ္ၿမိဳ႕သူ ၿမိဳ႕သားမ်ား မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ ထက္သန္ခဲ့သည့္ သာဓက မ်ားစြာရွိသည္။
ေခတ္သစ္ စီးပြားေရး ၿမိဳ႕ေတာ္ ၿမိတ္
သည္ဘက္ေခတ္မွာေတာ့ ၿမိတ္အေရွ႕ (ၿမိတ္)ႏွင့္ ၿမိတ္အေနာက္ (ကၽြန္းစု) ဟူ၍ အပိုင္းလုိက္ တြင္ခဲ့
့ေသးသည္။ ေနာက္ပုိင္းတြင္ ၿမိတ္ႏွင့္ ကၽြန္းစု ဟူ၍ အမည္ သီးသန္႔ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ၿမိတ္ၿမိဳ႕မွာ ၿမိတ္ကၽြန္းစု အပါအ၀င္ ကၽြန္းေပါင္း ၈၀၀ ေက်ာ္ႏွင့္ ဖြဲ႕စည္းထား၍ ပင္လယ္ျပင္ စြန္႔စား ခရီးသြားတုိ႔အတြက္ စိတ္၀င္စား သဖြယ္ ျဖစ္သလုိ မေဖာ္ထုတ္ရေသးေသာ လွပသည့္ ကမ္းေျခမ်ား၊ လူမေနေသာ ကၽြန္းမ်ား၊ ေရေပၚေန ဆလံုး တုိင္းရင္းသားတုိ႔၏ လူေနမႈ ဘ၀ ဟန္ပန္မ်ားမွ ခရီးသြားမ်ားကုိ
လက္ယပ္ေခၚေနသကဲ့သုိ႔ အေနာက္ဘက္ အက္ဒမန္ ပင္လယ္ျပင္ကုိ မ်က္ႏွာမူ ေမွးတင္ တည္ေဆာက္ထားၿပီး အေရွ႕ဘက္တြင္ ထုိင္းႏုိင္ငံႏွင့္ နယ္ခ်င္း ထိစပ္ေနသည့္အတြက္ စီးပြားေရး အခြင့္အေရးအရ ျမန္မာ - ထုိင္း နယ္စပ္တြင္ ဆက္သြယ္ကူးလူးႏုိင္ေသာ ေမာေတာင္ၾကား ကားလမ္းကုိ အဆင့္မီ ေဖာက္လုပ္စရာ အေၾကာင္း ရွိေပသည္။ ၿမိတ္မွ မုိင္ ၁၂၀ အကြာ အေ၀းရွိ ေမာေတာင္ၾကားသုိ႔ ေဖာက္လုပ္ထားေသာ အဆုိပါ လမ္းမႀကီး အဆင့္မီ ၿပီးစီးပါက ေမာ္ေတာ္ ကားလမ္းျဖင့္ ၿမိတ္မွ ေမာေတာင္ နယ္စပ္သုိ႔ သံုးနာရီေက်ာ္ခရီး ၊ ေမာေတာင္မွ ဘန္ေကာက္ သုိ႔ သံုးနာရီေက်ာ္၊ ေမာေတာင္မွ မေလးရွားသုိ႔ (၁၀)နာရီေက်ာ္ ခရီးသာ ရွိလာႏုိင္ေၾကာင္း ကၽြမ္းက်င္သူအခ်ိဳ႕မွ သံုးသပ္ ျပထားပါသည္။ ကမ္းရုိးတန္းတုိင္း ၿမိဳ႕ေတာ္မွာ ပင္လယ္ ဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕ ျဖစ္လာသည့္အတြက္ အာရွႏွင့္ အေနာက္ႏုိင္ငံမ်ား၏ စီးပြားေရး အခ်က္အျခာ ျဖစ္သလုိ အဆုိပါ လမ္းမႀကီးအား အေရွ႕ေတာင္ အာရွ လမ္းမႀကီးအျဖစ္ အသံုးျပဳ ႏုိင္ၿပီး ထုတ္ကုန္ အရည္အေသြးျမင့္ ပုိ႔ကုန္မ်ားအား စရိတ္၊ ၀န္ေဆာင္မႈ နည္းပါးစြာ အခ်ိန္တုိေတာင္းစြာ ကူးသန္း ႏုိင္မႈ၊ ေဒသဖံြ႕ၿဖိဳးမႈ၊ ခရီးသြားလုပ္ငန္း က်ယ္ျပန္႔လာမႈ စသည္ျဖင့္ ႏုိင္ငံေတာ္ႏွင့္ လုပ္ငန္းရွင္မ်ား၊ ေဒသခံမ်ားအတြက္ အက်ိဳးႏုိင္ပါသျဖင့္ အဆုိပါ လမ္းကုိ စဥ္းစား သင့္ေပသည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ပထ၀ီ၀င္ အေနအထားအရ Transit Trade Center အျဖစ္ တည္ရွိေနမႈက အားသာခ်က္ တစ္ရပ္ပင္။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္က ၿမိတ္ကၽြန္းစုတြင္ ကမၻာလွည့္ ခရီးသြား လည္ပတ္မႈ တရား၀င္ စတင္ခဲ့ၿပီး ပင္လယ္ အေျခခံ ခရီးသြားလုပ္ငန္း ဖံြ႕ၿဖိဳးေနခဲ့သည္။ နယ္စပ္ကုန္သြယ္မႈ စခန္းကုိ ၁၉၉၉ခုနွစ္၌ ၿမိတ္ကၽြန္းစုတြင္ ကမၻာလွည့္ ခရီးသြား လည္ပတ္မႈ တရား၀င္ စတင္ႏုိင္ခဲ့ၿပီး ကမး္ရုိးတန္း တုိင္းၿမိဳ႕ေတာ္မွာလည္း ေရလုပ္ငန္း အဓိက ၿမိဳ႕ႀကီး တစ္ခုအျဖစ္ အရွိန္အဟုန္ျမွင့္ တုိးတက္လာခဲ့ကာ တေလးတစား ရွိၾကေသာ ၿမိဳ႕ျပႀကီး အျဖစ္ ရပ္တည္ ႏုိင္ခဲ့သည္။ ဘဏ္လုပ္ငန္းမ်ား ။ ၀န္ေဆာင္မႈ လုပ္ငန္းမ်ား ဒရေဟာ ၀င္လာခဲ့ၾကသည္။ ေဒသခံမ်ား အတြက္ အလုပ္အကုိင္ အခြင့္အလမ္းမ်ား ေပးထားခဲ့ၾကေသာ ေရလုပ္ငန္း ကုမၸဏီမ်ား ၊ ပုလဲကုမၸဏီမ်ား စသည္ျဖင့္ အမ်ားအျပား ေပၚထြက္လာခဲ့သည္။ ၿမိတ္ၿမိဳ႕မွာ တကယ္ေတာ့ ေရလုပ္ငန္းတစ္ခုတည္းကုိ တည္မီ ေနသည္မဟုတ္၊ ေရထြက္ကုန္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ အလွ်ံပယ္ရွိသလုိ ကမ္းလြန္ေရနံႏွင့္ သဘာ၀ ဓာတ္ေငြ႔မ်ား၊ ေက်ာက္မီးေသြး၊ ပုလဲ၊ သစ္၊ ငွက္သုိက္၊ စုိက္ပ်ိဳးေရးမွာလည္း အျခားတုိင္းၿမိဳ႕ေတာ္မ်ားထက္ မညံ့လွ၊ ဆီအုန္း စုိက္ပ်ိဳးမႈမွာ တစ္ႏုိင္ငံလံုး၌ နံပတ္(၁)၊ ေရာ္ဘာက နံပတ္(၂)၊ ပုိ႔ေဆာင္ေရး က႑မွာလည္း ကုန္းေၾကာင္း၊ ေရေၾကာင္း၊ ေလေၾကာင္းအားလံုး ျပည့္စံုေနၿပီ။ ေတာင္ေပၚေဒသမွာလုိ ေတာင္ျမင့္ျမင့္ ရႈေမွ်ာ္ ခင္းမ်ားကုိ ကမ္းရုိးတန္း တုိင္းမွာလည္း ခံစား၍ ရသည္။
ဤသုိ႔ဆုိလွ်င္ တံငါအိမ္ေျခကေလး (၂၀)မွ စတင္ခဲ့ေသာ ျမင္းခ်ည္တုိင္ ရြာကေလးမွာ အခက္အခဲ ေပါင္းစံု ေက်ာ္လႊားခဲ့ၿပီး ဒုန္းစုိင္းလာခဲ့ရာ ၂၀၀၀ ျပည္ႏွစ္ ၀န္းက်င္၌ ကမ္းရုိးတန္းတုိင္း ၿမိဳ႕ေတာ္အျဖစ္ သတ္မွတ္ ခံခဲ့ ရသလုိ ေအဒီ ၁၇၃၁ တြင္ ခယ္ေတာင္ေျခ (ခ်ည္ေတာင္၌ တည္ရွိေသာ မာရိတ္ၿမိဳ႕မွာ မာရိတ္- ၿမိတ္-မားဂီြး-ၿမိတ္အေရွ႕- ကမ္းရုိးတန္းတုိင္း ၿမိဳ႕ေတာ္ စသည္ျဖင့္ သက္တမ္းေရတြက္ေသာ္ ၂၇၆ ႏွစ္ တုိင္ေပၿပီ ။
(၁၂-၁၂-၂၀၀၇)ရက္ေန႔ထုတ္ Weekly Eleven ဂ်ာနယ္နယ္တြင္ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပထားပါသည္။
Tuesday, December 11, 2007
တံငါအိမ္ေျခ (၂၀)မွသည္ ကမ္းရုိးတန္းတုိင္း ၿမိဳ႕ေတာ္ဆီသုိ႔ (၁)
( စာေရးသူ = ဘိတ္သား )
၂၀၀ရ ခုႏွစ္၊ ေမလအတြင္း၌ ျဖစ္သည္။ ၿမိတ္ၿမိဳ႕ ပုလဲရတနာခန္းမအတြင္း၌ အခမ္းအနား တစ္ခု က်င္းပေနသည္။ ၂၀၀၇-၂၀၀၈ ေရထြက္ပစၥည္း ပုိ႔ကုန္ တုိးျမွင့္ေရး တာ၀န္ေပးအပ္ပဲြ အခမ္းအနားႏွင့္ တနသၤာရီတုိင္း ငါးလုပ္ငန္း အဖဲြ႕ခ်ဳပ္ လုပ္ငန္းၫႇိႏႈိင္းအစည္းအေ၀း၌ ျမန္မာႏုိင္ငံရွိ ေရလုပ္ငန္းတာ၀န္ရွိ လူႀကီးမ်ား၊ လုပ္ငန္းရွင္မ်ား၊ ကုမၸဏီမ်ား၊ တာ၀န္ရွိသူမ်ား၊ ျပည္ပပုိ႔ကုန္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေဆြးေႏြးေနၾကသည္။ ထုိအခမ္းအနားတြင္ သတင္းယူရန္ တက္ေရာက္ေနခဲ့ၿပီး ဤကဲ့သုိ႔ ေရလုပ္ငန္း အထင္ကရ ၿမိဳ႕ႀကီး၏ ျဖစ္တည္ ခဲ့မႈကုိ စဥ္းစားမိသည္။ ထုိအခမ္းအနား၌ တာ၀န္ေပးအပ္လုိက္သည္က ယခုႏွစ္အတြက္ ေရထြက္ ပစၥည္း ျပည္ပပုိ႔ကုန္မွ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း ၇၅၀ ရရွိေရးပင္။
မုိးေမွ်ာ္အေဆာက္အအံုမ်ား အစီအရီထုိးထြက္လာေနေသာ ၿမိတ္ကမ္းေျခ တစ္ေလွ်ာက္မွာေတာ့
ပင္လယ္ျပင္ ငါးဖမ္းေလွမ်ား ဥဒဟုိ ၀င္ထြက္သြားလာေနၾကၿပီး ေရလုပ္ငန္းကုမၸဏီမ်ား၊ ငါးမႈန္႔စက္ရံုမ်ားမွ မီးခုိး တစ္လူလူႏွင့္ စီးပြားေရး ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးမွန္း အေ၀းမွပင္ သိသာႏုိင္ေပသည္။ ကမ္းရုိးတန္းတုိင္းၿမိဳ႕ေတာ္မွာ ေရလုပ္ငန္း အဓိကျဖင့္ ေက်ာရုိးတည္ေဆာက္ထားၿပီး စုိက္ပ်ိဳးေမြးျမဴေရးလုပ္ငန္းမွာလည္း မေသးလွ။ အရွိန္အဟုန္ျဖင့္ ထုိးထြက္လာမည့္ ခရီးသြား လုပ္ငန္းမွာလည္း အားယူေနၿပီ။
ကမ္းရုိးတန္းတုိင္း၏ လက္ရွိ လူဦးေရမွာ ၀.၉ သန္းမွ ၁.၄ သန္း၀န္းက်င္ရွိသည္။ ခရုိင္စတုရန္း အက်ယ္က ၁၁၃၂၈ ဒသမ ၄၆၇ မုိင္ရွိၿပီး အီေကြတာႏွင့္ ၁၂ ဒီဂရီအကြာမွာ ရွိသည္။ သန္းခ်ီရွိေသာ လူဦးေရ၊ သန္းရာေထာင္ခ်ီရွိေသာ ေဒၚလာမ်ားကုိ ရွာေဖြေပးေနေသာ ကမ္းရုိးတန္းေဒသ တုိင္းၿမိဳ႕ေတာ္မွာ တကယ္ေတာ့ တံငါအိမ္ေျခ ၂၀ သာရွိေသာ ရြာသာသာဘ၀မွ တက္လွမ္းလာခဲ့ၾကသည္ ဆုိေသာ္ ယံုၾကမလားပင္။ ေျမာက္လတၱီတြဒ္ (၁၂ဒီဂရီ ၁၆မိနစ္)၊ အေရွ႕ေလာင္ဂ်ီတြဒ္ (၉၈ဒီဂရီ၃၆မိနစ္)တြင္ ရွိေသာ ကမ္းရုိးတန္းတုိင္း ၿမိဳ႕ေတာ္သည္ အရွိန္အဟုန္ျဖင့္ ႀကိဳးစား ရုန္းကန္လာခဲ့ရာ ယခုမ်က္ေမွာက္၌ စီးပြားေရး ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးအျဖစ္ ဂုဏ္သိကၡာ ရွိစြာျဖင့္ ရပ္တည္ႏုိင္ခဲ့ေပသည္။
ၿမိတ္သမုိင္း ေနာက္ခံအဖြင့္
ယုိးဒယား(ထုိင္း)ႏွင့္ နယ္ခ်င္းဆက္စပ္ေနေသာေၾကာင့္ ၿမိတ္ၿမိဳ႕မွာ ျမန္မာဘုရင္ႏွင့္ ယုိးဒယား ဘုရင္ တုိ႔၏ လက္ေအာက္သုိ႔ အျပန္အလွန္ၾကေရာက္ခဲ့ၿပီး ၿမိတ္ေဒသမွာလည္း စစ္တလင္း ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ ၿမိတ္ရာဇ၀င္ကုိ ေရးသားျပဳစုခဲ့သူ ဆရာႀကီး ဦးႀကီးစိန္က ၿမိတ္ရာဇ၀င္ကုိ ျပဳစုရသည္မွာ အလြန္ခဲယဥ္းသည္ဟု ဆုိသည္။ ေအဒီ ၇၂၃ ခုႏွစ္၌ ထုိင္းႏုိင္ငံ ေျမာက္ပုိင္းရွိ က်မုိင္း၊ ယခုအေခၚ ဇင္းမယ္ (ခ်င္းမုိင္) မင္းဆက္မွာ တနသၤာရီတုိင္း အထိ တန္ခုိးထြားခဲ့ၿပီး ၄င္းက်မုိင္းအႏြယ္၀င္က ရမၼာ၀တီ (ေပ်ာ္ဖြယ္ရာေပါေသာၿမိဳ႕)ကုိ ေအဒီ ၇၅၅၌ ေကာ့ဘိန္းအရပ္၌ တည္ခဲ့သည္ဟု သိရသည္။ ၿမိဳ႕သက္တမ္း (၂၈)ႏွစ္ၾကာလွ်င္ ၾကကၠလင္းၿမိဳ႕ (ကံေမာ္)ကုိ ေျပာင္းခဲ့၍ ၿမိဳ႕သက္တမ္း ၁၁၈ ႏွစ္ရွိခဲ့သည္။ ထုိ႔ေနာက္ ေအဒီ ၉၀၁ ခုႏွစ္၌ ေထာင့္ကြာ (ၿမိဳ႕သက္တမ္း ၂၂၀) သုိ႔ ေရႊ႕ခဲ့သည္။ ထုိအခ်ိန္မ်ားမွာ အေလာင္းစည္သူမင္းႀကီး စုိးစံအုပ္ခ်ဳပ္ေနသည့္ (၁၁၁၂-၁၁၆၇) ကာလမ်ားအတြင္း ရွိေနၿပီး ေအဒီ ၁၁၅၂ ခုႏွစ္က ေအာင္သာ၀ရၿမိဳ႕ကုိ စုိးစံခဲ့သည့္ ပရမရစာ မင္းလက္ထက္တြင္ က်မုိင္း (ခ်င္းမုိင္)မင္းဆက္ သုဥ္းသြားခဲ့သည္ဟု သိရသည္။ ပုဂံ၌ နရပတိစည္သူမင္း (၁၁၇၃ - ၁၂၁၀) စုိးစံဆဲ အဆုိပါ အျဖစ္အပ်က္မွာ ေအဒီ ၁၂၇၆ တြင္ ေအာင္သာ၀ရမင္း (ဧကဒယ္ရာဇာ)က ခရင္းေသ အရပ္တြင္ တနသၤာရီၿမိဳ႕ကုိ တည္ခဲ့သည္။ တနသၤာရီၿမိဳ႕၌ ၿမိဳ႕ရံ (၁၄)ၿမိဳ႕ ရွိခဲ့၍ သမုဒၵရာကင္းၿမိဳ႕ အျဖစ္ သန္ထုပ္( သႏၱဳတ္ - ယခု ေတာေနာက္လယ္ေက်းရြာ)ၿမိဳ႕ကုိ ေအဒီ ၁၂၇၇ တြင္ စတင္ တည္ေဆာက္ ခဲ့သည္။ ေအဒီ ၁၂၇၆ မွ ၁၇၃၁ အထိ ႏွစ္ေပါင္း ၄၅၄ သည္ တနသၤာရီ ေခတ္ျဖစ္ၿပီး မာရိတ္(ၿမိတ္)၏ ျဖစ္စဥ္ မွာေတာ့ ေမွးမွိန္သြားခဲ့ပါသည္။ မာရိတ္မွာ ပရမရစာ မင္းသားငယ္၏ ျမင္းခယ္တုိင္ (ျမင္းခ်ည္တုိင္) အစဲြျပဳ၍ မာရိတ္ကၽြန္းဟု ေခၚသည္။ မာ = ျမင္း ၊ ရိတ္ = ခယ္တုိင္၊ ျမင္းခယ္တုိင္ (ျမင္းခ်ည္တုိင္) ဟု အဓိပါၸယ္ရသည္။ ရွမ္းအေခၚ (ယုိးဒယား ) စကား ျဖစ္သည္။ ကာလေရြ႕ေလ်ာလာသျဖင့္ မာရိတ္ကုိ ျမန္မာအေခၚ ၿမိတ္ၿမိဳ႕ဟု ေခၚတြင္ ၾကသည္။
ၿမိတ္ၿမိဳ႕ တည္ျခင္း အေၾကာင္း
သားေတာ္ ျဗိရာမသြန္တိႆ မင္းသားက တနသၤာရီၿမိဳ႕ကုိ သိမ္း၍ ႏွစ္ ၂၀၀ ၾကာေသာ္ သန္းထုပ္ (သႏၱဳတ္) ၿမိဳ႕ဆိပ္ကမ္းမွာ ေရတိမ္လာ၍ ေအဒီ ၁၇၃၁ တြင္ ခယ္ေတာင္ေျခ ( ယခု သိမ္ေတာ္ႀကီး ေတာင္ေျခ)သုိ႔ ေျပာင္းေရြ႔ၿပီး မာရိတ္ၿမိဳ႕ကုိ တည္ခဲ့သည္။ ေရွးကတည္းက ခယ္ေတာင္ေျခရင္း၌ တံငါလုပ္ကုိင္ ေနထုိင္ ၾကေသာ အိမ္ေျခ ၂၀ ခန္႔သာ ရွိခဲ့သည္။ တနသၤာရီၿမိဳ႕ႀကီးကား ဆိပ္ကမ္းကင္းၿမိဳ႕သာ ျဖစ္လာခဲ့ၿပီး ၿမိတ္ၿမိဳ႕တြင္ သေဘၤာဆိပ္ၿမိဳ႕တည္ရန္ ေဒသအသီးသီးမွ လူမ်ားေခၚ၍ ေနရာခ်ထားခဲ့ကာ ျမစ္မရပ္၊ ျမစ္ငယ္ရပ္၊ ထား၀ယ္စု၊ တလုိင္းစု၊ ေစ်းတန္း၊ ေစ်းေခါင္း၊ ကန္ဖ်ား၊ ကန္ေခါင္း၊ ကန္ႀကီး၊ အလယ္ကၽြန္း၊ ေနာက္လယ္၊ သံဖုိ(သန္းဖုိ)၊ လွည္းထိန္စု၊ ဆိပ္ငယ္၊ စတိန္ရပ္(ဆိပ္ငယ္) စသည္ျဖင့္ အစဲြျပဳ ျဖစ္လာခဲ့ ၾကသည္။ ၿမိတ္ေဒသမွာ ျမန္မာဘုရင္ႏွင့္ ယုိးဒယား ဘုရင္တုိ႔၏ အၾကိမ္ၾကိမ္ အုပ္ခ်ဳပ္ျခင္းကုိ ခံခဲ့ရသည္။ တပင္ေရႊထီး၊ ဘုရင့္ေနာင္မင္းတုိ႔က ျပန္သိမ္းယူရသည္။ ေအဒီ ၁၇၅၉ တြင္ အေလာင္းမင္းတရားႀကီး ဦးေအာင္ေဇယ် ျပန္သိမ္းမွ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္း ေရာက္ရွိခဲ့သည္။ ( ဆက္လက္ ေဖာ္ျပပါမည္။ )(၁၂-၁၂-၂၀၀၇)ရက္ေန႔ထုတ္ Weekly Eleven ဂ်ာနယ္နယ္တြင္ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပထားပါသည္။
Monday, December 10, 2007
ဆီအုန္းစုိက္ပ်ိဳးမႈႏွင့္ ဆီထုတ္လုပ္မႈ ေအာင္ျမင္
ယုဇန ကုမၸဏီလီမိတက္၏ ယုဇန ဆီေခ်ာသန္႔ စက္ရံုကုိ ရန္ကုန္တုိင္း သာေကတ ၿမိဳ႕နယ္ ရႈခင္းသာလမ္း၌ တည္ေဆာက္ခဲ့ရာ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ ၂၅ ရက္ေန႔တြင္ ဖြင့္လွစ္ႏုိင္ခဲ့ၿပီး တစ္ရက္လွ်င္ စားအုန္းဆီသန္႔ တန္ ၃၀၀ သန္႔စင္ ထုတ္လုပ္လ်က္ ရွိၿပီး စက္တင္ဘာလအတြင္း ဆီၾကမ္းတန္ခ်ိန္ ၂၀၀၀ ေက်ာ္ သန္႔စင္ ထုတ္လုပ္ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
အဆုိပါ စက္ရံုမွ ထုတ္လုပ္ရာတြင္ ဆီၾကမ္း၊ ဆီေခ်ာ(စားအုန္းဆီ)၊ ဆီခဲ (မုန္႔လုပ္ဆီ)၊ ဆပ္ျပာဆီ (PFAD) တုိ႔ ထုတ္လုပ္ ျဖန္႔ခ်ိလ်က္ ရွိေၾကာင္း သိရသည္။ ထုိစက္ရံုတြင္ ပညာရွင္ မေလးရွား ႏုိင္ငံသား Mr.Ho ႏွင့္ အဖဲြ႕က ၾကီးၾကပ္ ေဆာင္ရြက္လ်က္ ရွိသည္။ ျပည္တြင္း စားသံုးဆီ ဖူလံုေရး သာမက ျပည္ပသုိ႔ပါ စားအုန္းဆီ တင္ပုိ႔ ႏုိင္ေရးအတြက္ တနသၤာရီတုိင္းကုိ ႏုိင္ငံေတာ္၏ ဆီအုိးႀကီး အျဖစ္ ရည္မွန္းအေကာင္အထည္ေဖာ္လ်က္ ရွိရာ ယုဇန ကုမၸဏီ၏ ဆီအုန္းစုိက္ပ်ိဳး ထုတ္လုပ္ေရးႏွင့္ ဆီထုတ္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းမွာ အားတက္ဖြယ္ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
Friday, December 7, 2007
ၿမိတ္ေဒသအား ႏြားေမြးျမဴေရးလုပ္ငန္းရွင္မ်ား စိတ္၀င္စား
ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ေတာင္ဘက္ေဒသျဖစ္ေသာ တနသၤာရီတုိင္း ၿမိတ္ေဒသကုိ ႏြား၊ ဆိတ္၊ ကၽြဲမ်ား ျပည္ပသုိ႔ တင္ပုိ႔သည့္ အဓိက ေနရာအျဖစ္ သတ္မွတ္ကာ ေမြးျမဴေရး လုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ကုိင္ရန္ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္မ်ား စိတ္၀င္စားလ်က္ ရွိေၾကာင္း သိရသည္။ ေဒသခံ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ တစ္ဦးမွ ““ ၿမိတ္ကုိ စိတ္၀င္စားတာက ဒီေဒသက
ႏြားေတြမွာ အဓိက ျဖစ္တဲ့ ခြာနာ၊ လွ်ာနာေရာဂါေတြ မျဖစ္ပါဘူး၊ ႏြားေမြးျမဴေရးအတြက္ အႏၱရာယ္ကင္း နယ္ေျမလုိ႔ေတာင္ သတ္မွတ္ ႏုိင္တယ္ ”” ဟု သူ၏ ယူဆခ်က္ အခ်ိဳ႕ကုိ ေျပာျပသည္။ Tuesday, November 20, 2007
အထက(၁)ၿမိတ္ ျမတ္ဆရာ ပူေဇာ္ပဲြ

ဆက္သြယ္ရန္
ၿမိတ္ၿမိဳ႕
(၁) ဦးျမင့္ခုိင္ (အိမ္ေတာ္ျဖဴ) ဖုန္း - ၄၁၁၆၀၊ ၄၁၈၃၈
(၂) ကုိေဇာ္၀င္းေအာင္ (ေအာင္ပံုႏွိပ္တုိက္)
(၃) ကုိတင္၀င္း (ဟုိင္ဖုိင္) ဖုန္း - ၄၁၀၃၀
(၄) ဦးတင္၀ဏၰ (ေအာင္လံ) ဖုန္း - ၄၂၀၀၉
(၅) ကုိကုိလြင္ (ေရဦးစားေသာက္ဆုိင္) ဖုန္း- ၄၂၁၂၂
(၆) ကုိညိဳထြန္း(ခ) ေမာင္ညိဳ ဖုန္း- ၄၁၇၃၇
(ဆရာေစာ-ေအာင္သိဒၶိေဆးတုိက္)
(၇) ေဒၚအင္ပုိ (Fortune Express) - ဖုန္း - ၄၁၅၇၉
(၈) ကုိမ်ိဳးထြန္း (ေရႊနန္းေတာ္) ဖုန္း - ၄၁၃၉၀
(၉) ကုိေဇာ္ေဇာ္မ်ိဳး(ခ) ကုိတီးတီ (ဖုိးလမင္းကုမၸဏီ) ဖုန္း - ၄၁၉၈၉
(၁၀)ကုိေဇာ္မင္းဦး(ခ) ကုိကုလား (Sakura)
(၁၁)ေဒါက္တာစုိးမင္းဦး+မမုိးမုိးခုိင္ (စကား၀ါေဆးဆုိင္) ဖုန္း - ၄၁၄၂၅
(၁၂)ကုိေဟြးမိတ္ (ဘီလမ္း-ကားဂိတ္လဘက္ရည္ဆုိင္)
(၁၃)ကုိႏုိင္၀င္ထြန္း (Kinter)
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕
(၁) ကုိသိန္းႏုိင္ + မေအးေအးခ်ိဳ ဖုန္း - ၂၂၄၀၇၉
(၂) ကုိေဇာ္ျမတ္ ဖုန္း - ၃၉၃၃၃၄ ၊ ၀၉၅- ၁၀၃၉၅၆
ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕
- ကုိယုလြင္ (ဂုဏ္အေခြဆုိင္) ဖုန္း - ၅၁၇၃၇
ပုေလာၿမိဳ႕
(၁) ကုိထြန္းထြန္း ဖုန္း - ၃၀၀၂၉
(၂)ကုိေဒါန (အလူမီနီယံ) ဖုန္း - ၃၀၂၅၀
ဆရာ့ေက်းဇူး မေမ့ေကာင္းဘူး
လိမၼာသူေတြက စိတ္ကူးရ
ပူေဇာ္ပဲြႀကီး ျဖစ္ေျမာက္ဖုိ႔
တက္တက္ၾကြၾကြ လႈပ္ရွားစုိ႔
ႀကံဳခဲ၊ ဆံုခဲ၊ ကုသုိလ္ပဲြ
တုိ႔တေတြအားလံုး လက္ခ်င္းတဲြ
Thursday, October 18, 2007
Sunday, August 5, 2007
ငွက္သုိက္ (သုိ႔ ) ဇီ၀စုိးငွက္၏ အန္ဖတ္
ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ငွက္သုိက္မ်ားကုိ ထား၀ယ္ကမ္းေျခအနီးရွိ ကၽြန္းမ်ား၊ ၿမိတ္ကၽြန္းစု၊ ပုသိမ္ၿမိဳ႕ အေနာက္ေတာင္ဘက္ရွိ ကၽြန္းမ်ားတြင္ ေတြ႔ရ၏။ တနသၤာရီတုိင္းအတြင္းရွိ ငွက္သုိက္ ကၽြန္းေပါင္း (၃၂)ကၽြန္းမွ အဖုိးတန္းငွက္သုိက္မ်ား ထြက္ရွိပါသည္။ ၿမိတ္ကၽြန္းစုရွိ ငွက္သုိက္မ်ားကုိ ပုေလာၿမိဳ႕နယ္ရွိ မလိကၽြန္း၊ ကၽြန္းစုၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေရေအးကၽြန္းစု၊ ဘုတ္ျပင္း ၿမိဳ႕နယ္ရွိ ပုလုတိကၽြန္းစု၊ ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕နယ္ရွိ ကဆုိင္းလွႏွင့္ ေကာ့ငန္းကၽြန္းစု မ်ားမွ ရရွိ၏။ ယင္းကၽြန္းစုမ်ား အနက္ မလိကၽြန္းမွ ငွက္သုိက္အမ်ားဆံုး ရရွိသည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ငွက္သုိက္အမ်ားဆံုး ထုတ္လုပ္ေပးေသာ ဇီ၀စုိးငွက္သည္ စာကေလး အရြယ္ခန္႔သာ ရွိၿပီး မီလီမီတာ ၁၀၀ မွ ၄၀၀ အတြင္းရွိသည္။ ေက်ာဘက္ ငွက္ေမြးမွာ အမဲေရာင္ ရွိၿပီး ၀မ္းဘက္ ငွက္ေမြးမွာ မီးခုိးေရာင္ ျဖစ္ေန၏။ ဦးေခါင္းမွာ ေသးလံုးေနၿပီး ကေတာ့ပံုရွိ မာေသာ ႏႈတ္သီးႏွင့္ က်ယ္ေသာ ပါးစပ္ေပါက္ ရွိသည္။ ေတာင္ပံသည္ ခၽြန္ၿပီး အျမီးတုိေသာေၾကာင့္ ပ်ံသန္းမႈကုိ လ်င္ျမန္ေစသည့္ အျပင္ ညအိပ္သည့္ အခ်ိန္မွ လြဲ၍ တစ္ေန႔လံုး ပ်ံႏုိင္သည္။ တုိၿပီးေကာက္ေနေသာ ေျခသည္းပါသည့္ ေျခေခ်ာင္း(၄)ေခ်ာင္းရွိ၏။ ေျခေခ်ာင္း(၄)ေခ်ာင္းအနက္ (၃)ေခ်ာင္းသည္ အေရွ႕ဘက္သုိ႔ ကား၍ ညႊန္းေနေသာေၾကာင့္ ေက်ာက္ေဆာင္ အစြန္းႏွင့္ အေဆာက္အဦး မ်ားတြင္ ခုိင္ျမဲစြာ ကုတ္တြယ္ထားႏုိင္သည္။
ဇီ၀စုိးငွက္သည္ လူႏွင့္ေ၀းသည့္ ပင္လယ္တြင္း ကၽြန္းအခ်ိဳ႕၌ ေက်ာက္ေဆာင္ လိႈဏ္ဂူမ်ား အၾကားတြင္ ေနထုိင္ေလ့ရွိသည္။ အုပ္စုဖဲြ႕ေနတတ္၍ တစ္အုပ္စုလွ်င္ ေထာင္ေပါင္း မ်ားစြာ ပါ၀င္၏ ။ ေျမျပင္တြင္ က်က္စားေလ့မရွိေပ။ ေ၀ဟင္ႏွင့္ ပင္လယ္ ေရျပင္ ထက္တြင္ လ်င္ျမန္စြာ ပ်ံသန္းစဥ္ ေတာင္ပံပါ အင္းဆက္မ်ားကုိ ဖမ္းယူ စားေသာက္ ေပသည္။ တိမ္ရွိသည့္ ေနရာအထိ ျမင့္မားစြာ ပ်ံသန္း ႏုိင္၍ အျမင္အာရံု စူးရွၿပီး လ်င္ျမန္ ျဖတ္လတ္၏။ တေပါင္း၊ တန္ခူးလမွ စ၍ ငွက္သုိက္ျပဳလုပ္တတ္သည္။ ၄င္းတုိ႔၏ ငွက္သုိက္မ်ားသည္ အျခား ငွက္မ်ားကဲ့သုိ႔ သစ္ရြက္၊ သစ္ကုိင္းမ်ားျဖင့္ မျပဳလုပ္ၾကပဲ ထူးဆန္းစြာ အာေခါင္မွ အာေစး တစ္မ်ိဳးကုိ အန္ထုတ္၍ အသုိက္ျပဳလုပ္ၾကသည္။ ယင္းအသုိက္မ်ားတြင္ ငွက္မမ်ား ၀င္ဥ ၾကသည္။ တစ္ႏွစ္လ်င္ ႏွစ္ႀကိမ္ဥၿပီး တစ္ၿမံဳလွ်င္ ဥ ႏွစ္လံုးရွိသည္။ အမ်ားအားျဖင့္ အထီး တစ္ေကာင္၊ အမ တစ္ေကာင္ ေပါက္သည္။ ငွက္မသည္ ငွက္ကေလးမ်ားကုိ ႏွစ္လ ၾကာမွ် ေကၽြးေမြး ျပဳစုၿပီး ေနာက္ အသုိက္မွ ဆင္းသြားၾကသည္။
ဇီ၀စုိးငွက္မ်ားသည္ မ်ိဳးပြားရာသီျဖစ္ေသာ ဇန္န၀ါရီလ ၊ ဧၿပီလႏွင့္ ၾသဂုတ္လမ်ားတြင္ ဥမ်ားဥရန္ အသုိက္ေဆာက္ေလ့ရွိသည္။ အသုိက္ေဆာက္မည့္ ေက်ာက္လိႈဏ္ဂူအမုိးမွာ ေပ ၄၅၀ ေက်ာ္ခန္႔အထိ ျမင့္မားလွ၏။ ဇိ၀စုိးငွက္အထီးကသာ အိမ္ဖဲြ႕ေပးေလ့ရွိသည္။ အသုိက္ ေဆာက္လုပ္ရာတြင္ ငွက္၏ တံေတြးဂလင္းမွ စစ္ထုတ္လုိက္ေသာ တံေတြးရည္မ်ားႏွင့္ ေခ်ဖ်က္ၿပီး အစာရည္အခ်ိဳ႕ပါ၀င္၏။ အသုိက္ျပဳလုပ္မည့္ ေနရာကုိ စိတ္ႀကိဳက္ေရြးခ်ယ္ၿပီး တံေတြးမ်ားကုိ အံထုတ္လုုိက္သည္။ ယင္းတံေတြးမ်ားသည္ ေလႏွင့္ ထိေတြ႔သည့္အခါ မာေၾကာသြား၏။ ယင္းအံဖတ္မ်ားကုိ ထပ္ခါထပ္ခါ အံၿပီး ႏႈတ္သီးျဖင့္ ခြက္ပံုသ႑ာန္ေဖာ္ေပး သည္။ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ ငွက္သုိက္၏ ေသြးစမ်ား ပါလာတတ္သည္ကုိ ေတြရ၏။ ငွက္သုိက္မွာ အရြယ္ေရာက္ ငွက္တစ္ေကာင္ႏွင့္ ငွက္ေပါက္စ ႏွစ္ေကာင္ ေနရန္ လံုေလာက္သည္။ အျဖဴေရာင္ ငွက္သုိက္တြင္ အျဖဴေရာင္ ငွက္ေမြးႏုမ်ား ပါ၀င္သည္။ အမဲေရာင္ငွက္သုိက္တြင္ အမဲေရာင္ ငွက္ေမြးႏုမ်ား ပါ၀င္သည္။ အရြယ္အစားအားျဖင့္ အမဲေရာင္ ငွက္သုိက္သည္ အျဖဴေရာင္ ငွက္သုိက္ထက္ (၂)ဆႀကီး၏။ စီးပြားေရး ေစ်းကြက္တြင္ အျဖဴေရာင္ ငွက္သုိက္ကုိ လူႀကိဳက္မ်ား ေသာေၾကာင့္ (၁၀)ဆမွ် ေစ်းပုိႀကီးသည္။
ငွက္သုိက္မ်ားကုိ ပင္လယ္ သမုဒၵရာတို႔အလယ္မွ လူသူမနီးေသာ ကၽြန္းမ်ားေပၚတြင္ အလြန္ျမင့္မားေသာ ေက်ာက္ေဆာင္ လိႈဏ္ဂူေစာင္းမ်ား၏ အထက္မ်က္ႏွာက်က္တြင္ ငွက္သုိက္ ဖဲြ႕ေလ့ရွိၾကသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ငွက္သုိက္ စုေဆာင္းခ်ိန္တြင္ ငွက္သုိက္မ်ား ရရွိႏုိင္သည့္ ေက်ာက္ေဆာင္ လိႈဏ္ေခါင္းအတြင္း ၀င္ေရာက္၍ အတြင္းနံရံကုိ ခဲယဥ္းစြာ တက္ေရာက္ ဆြတ္ယူၾကရ၏။ ထုိကဲ့သုိ႔ ဆြတ္ယူႏုိင္ရန္ ေက်ာက္ေဆာင္မ်ားကုိ ျငမ္းဆင္၍ သက္စြန္႔ဆံဖ်ား တက္ေရာက္ကာ ခဲယဥ္းစြာ လုိက္လံ စုေဆာင္း ၾကရသည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ငွက္သုိက္ကုိ နာတာရွည္ ေရာဂါရွိသူမ်ား၊ သက္ႀကီးရြယ္အုိမ်ား၊ အင္အားကုန္ခမ္းေနသူမ်ားကုိ ငွက္သုိက္ေပါင္း ေကၽြးေလ့ရွိသည္။ ငွက္သုိက္သည္ ပရုိတင္း ဓာတ္ၾကြယ္၀ၿပီး အာဟာရဓာတ္ မ်ားစြာ ပါ၀င္သည္။ သဘာ၀ ငွက္သုိက္ကုိ ေခတ္မီနည္းျဖင့္ သန္႔စင္ထားေသာ ငွက္သုိက္ရည္ကုိ ေဆးဖက္၀င္ အျခား ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ ေပါင္းစပ္ေဖာ္ထား သျဖင့္ အဆုတ္ကုိ အားေကာင္း ေစၿပီး ေခ်ာင္းဆုိး၊ အေအးမိႏွင့္ တုပ္ေကြး ေရာဂါမ်ားကုိ သက္သာ ေပ်ာက္ကင္းေစႏုိင္ေၾကာင္း သိရပါသည္။ ေဆးဖက္၀င္ ပစၥည္း တစ္မ်ိဳး ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အလြန္ အဖုိးအနဂၣ ထုိက္သျဖင့္ ေရႊႏွင့္ စက္၍ပင္ ၀ယ္ယူၾကသည္။ ငွက္သုိက္ မ်ားကုိ ျပည္တြင္းတြင္ အသံုးျပဳရံုသာမက ျပည္ပသုိ႔ပါ တင္ပုိ႔ေရာင္းခ်သည္။


ရည္ညႊန္း......
- ၿမိတ္တကၠသုိလ္ ၂၀၀၄-၂၀၀၅ ႏွစ္လည္မဂၢဇင္းတြင္ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပထားေသာ
သတၱေဗဒဌာန(ဌာနမွဴး)ပါေမာကၡ ေဒၚျမင့္ျမင့္သန္း၏ `` ငွက္သုိက္ `` ေဆာင္းပါး
- ဦးသန္းျမင့္ (၂၀၀၁) ၊ ´´ ျျမန္မာျပည္ေတာင္ဘက္ ပင္လယ္တြင္းက`` စာအုပ္
























